
- Biblia Sacra Vulgatae Editionis, Sixti V. Pontifici Max. Jussu recognita, et Clementis VIII. Auctoritate edita; Versiculis distincta, et ad singula Capita Argumentis aucta; Pluribusque Imaginibus, ad Historiarum notitiam politissimè elaboratis, ornata; Indiceque Epistolarum, et Evangeliorum locupletata. Venetiis, MDCCXX, apud Nicolaum Pezzana.
- The Sixto-Clementine Vulgate or Clementine Vulgate is the edition of the Latin Vulgate from 1592, prepared by Pope Clement VIII. It was the second edition of the Vulgate authorised by the Catholic Church, the first being the Sixtine Vulgate.The Sixto-Clementine Vulgate was used officially in the Catholic Church until 1979, when the Nova Vulgata was promulgated by Pope John Paul II.
The Clementine Vulgate is cited in all critical editions and it is designated by the siglum vgc or vgcl. (Wikipedia)
- After the passing of Gregory XIV, Clement VIII (1592–1605) resumed the work on the revision; Clement VIII ordered Francisco de Toledo, Augustino Valeier, Frederico Borromeo, Robert Bellarmine, Antonius Agellius, and Petrus Morinus to make corrections and to prepare a revision to the Sixtine Vulgate. "Under the leadership of Pope Clement VIII, the work of the comission was continued and drastically revised, with the Jesuit scholar Cardinal Robert Bellarmine (1542–1624) bringing to the task his lifelong research on the Vulgate text." (Wikipedia, quoting Jaroslav Jan Pelikan's Sacred Philology (1996))
- The Clementine Vulgate was printed on 9 November 1592, with an anonymous preface written by Cardinal Robert Bellarmine.
Praefatio ad Lectorem.
In multis, magnisque beneficiis, quae per sacram Tridentinam Synodum Ecclesiae
suae Deus contulit, id in primis numerandum videtur, quòd in tot Latinas
editiones Divinarum Scripturarum solam veterem, ac vulgatam, quae longo tot
saeculorum usu in Ecclesia probata fuerat, gravissimo Decreto authenticam
declaravit. Nam, ut illud ommittamus, quod ex recentibus editionibus non paucae
ad haereses hujus temporis confirmanda licenter detortae videbantur: ipsa certè
tanta versionum varietas, atque diversitas magnam in Ecclesia Dei confusionem
parere potuisset. Jam enim hac nostra aetate illud ferè evenisse constat, quod
sanctus Hieronymus tempore suo accidisse testatus est, tot scilicet fuisse
exemplaria, quot codices; eùm unusquisque pro arbitrio suo adderet, vel
detraheret. Hujus autem veteris, ac vulgatae Editionis tanta semper fuit
auctoritas, tamque excellens praestantia, ut eam caeteris omnibus Latinis
editionibus longè anteferendam esse, apus aequos judices in dubium revocari non
potest. Qui namque in ea libri continentur (ut à majoribus nostris quasi per
manus traditum nobis est) partim ex sancti Hieronymi translatione, vel
emendatione, suscepti sunt; partim retenti ex antiquissima quadam editione
Latina, quam sanctus Hieronymus communem, & Vulgatam, sanctus Augustinus Italam,
sanctus Gregorius Veterem translationem appellant. Ac de Veteris quidem hujus,
sive Italae editionis sinceritate, atque praestantia, praeclarum sancti
Augustini testimonium extat in secundo Libro de doctrina Christiana, ubi
Latinis omnibus editionibus, quae tunc plurimae circumferebantur, Italam
praeferendam censuit, quòd esset, ut ipse loquitur, verborum tenacior cum
perspicuitate sententiae. De sancto verò Hieronymo multa extant veterum Patrum
egregia testimonia; eum enim sanctus Augustinus hominem doctissimum, ac trium
linguarum peritissimum vocat, atque ejus translationem ipsorum quoque Hebraeorum
testimonio veracem esse confirmat.
››› Continue reading the Vulgate Bible on
Archive.org ›››
No comments:
Post a Comment